Po co zostałam stworzona?

 

na co bogu taka ja?

chorągwią zwą mnie

raz tu, raz tam

raz tak, raz tak

piszę do Ciebie list

jak dobrze mi

czy to źle? 

że za dobrze jest?

odpowiedz mi na moje pytanie

znajdź odpowiedź w mojej krwi

niech poniesie Cię

nie bój się, nie zagrożę Ci

tylko on, nie ja, zamąci 

wszystko niepoukładane

jak w szafie, tak i w umyśle

podam Ci swą dłoń

sięgnij po nią

skoczymy na miasto, poobserwować zblazowane miny

ludzi,

którzy już od dawna są trupami

tyle, że chodzą

gdyby nie chód, pogrzeby nie opłacałyby się

poczekajcie,

aż zaśpiewam wam sklepie,

zatańczę na chodniku

i zagadam po niemiecku

jak ja wielbię obserwować wasz

nienaganne maniery

wszystko pod kontrolą

dopiero w domu wylewa się jad

wszyscy na tym cierpią

do czego dążysz?

czy też, tak jak ja, chcesz być najzwyczajniej sobą?

tego pragnę, stać się sobą, sobą we własnej osobie

bo ja to ja, to ja